Mount Power jaja glisty ludzkiej zdiecia Strona początkowa JAVA pl jajko gif Jan Wrana
 

myfantasy

Temat: Since pod oczami pasozyty
Przeczytałam wszystkie Twoje wpisy i zero konkretów:
Brak konsultacji z lekarzem
Samodiagnoza
Samoleczenie olejkami

Owszem glista ludzka składa te tysiące jaj, ale one muszą dojrzewać
(nie pamiętam - kilka tygodni), poza organizmem ludzkim.
Oglądałam kiedyś program, gdzie ludzie celowo spożywali określoną
liczbę jaj(larw) glisty, w celu leczenia reakcji alergicznych.

Jeżeli wierzysz w te robaki - cokolwiek by to nie było, dziecko
powinien zdiagnozować kompetentny lekarz....
Ja już pisałam - mało wiarygodnie piszesz...
Owszem zdjęcia są.... ja w kupce mojej córci "widziałam" ostatnio,
tysiące owsików - okazało się że to niedotrawione włókna mięsa,
które jadła dzień wcześniej z zupką...
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,577,85814347,85814347,Since_pod_oczami_pasozyty.html



Temat: Czy jest jakaś strona?
Strony są zapewne (niestety nie mam linków). Jednak wiedz, że zmiany mogą byc
powodowane różnymi przyczynami (zdjęcia mogą być identyczne takich zmian).
Zobacz inne wątki. Zobacz, że sam "widok" plam na skórze nie daje żadnej
pewności co to jest.
U jednych były to lamblie, u innych bakterie (gronkowiec), u jeszcze innych
dzieci - robaczyce. Oczywiście może to być także alergia, nietolerancja
pokarmowa.
Tu zawsze proponujemy wykluczać najpierw przyczyny zmian skórnych badaniami
kału. Jakimi?

Poczytaj to:

są 3 różne grupy pasożytów ludzkich. Więc na początek trochę przydatnych info.
Pasożyty przewodu pokarmowego to :

1. grzyby i pleśnie - żeby je sprawdzić nalezy zrobic osobne badanie kału
nazywane w kierunku grzybów i pleśni. Powinno przy metodzie hodowlanej trwać
ok. 14 dni. Niestety laboratoria robią je ok. 4-7 dni, więc nie są w stanie w
tym czasie sprawdzić większości z badanych rzeczy. Prawidłowo te badania
przeprowadzają laboratoria przy przychodniach parazytologicznych
(czyli "pasożytniczych"), mykologicznych (czyli właśnie specjalizujące się w
mykologii nauce o grzybach), czasami przy szpiatalach zakaźnych. Czasami też
można uprosić laborantów o owe 14 dni hodowania próbki. Grzyby można leczyć
dietą. Nawet profilaktycznie bez badań. Taka podstawowa dieta opiera się o 4
zasady:
- zero mleka
- zero słodkiego
- więcej tłuszczy
- więcej cebuli, czosnku i kiszonek.

2. pierwotniaki i ameby. W tej grupie są lamblie, które w Polsce występują
terytorialnie. Osobne badanie kału trzeba zlecić żeby je znaleźć, nazywa się w
kierunku lamblii. Z laboratoriami jest źle. Badania nie wychodzą. Trzeba szukać
laboratoriów, które miewają chorych. Próbka kału MUSI BYĆ ŚWIEŻA, lub
przynajmniej trzymana w lodówce zanim trafi do badania. Badanie można
powtarzać, ale odstępy czasu powinny być ok. 5-7 dni, między badaniami.
Niektórzy lekarze leczą w ciemno na podstawie objawów. Lamblia wydala jak
pozostałe pasożyty toksyny, to dużo gorsze od 7-10 dniowego leczenia. Jednak
taką decyzje powinien podjąć lekarz. Leki, które stosuje się przy leczeniu
lamblii:
- Furazolidon u dzieci
- Macmiror - u dorosłych
- Metronidazol - przy powtórzeniach leczenia lub u dorosłych lub w innych spec.
warunkach.

Niektórzy lekarze stosją Tynidazol. Zdania co do niego są podzielone. Nie wolno
go podawać poniżej 12 roku życia.

3. robaki - powszechnie to właśnie ich badanie z kału nazywa się "na pasożyty"
(dlaczego akurat tylko ich, nie wiem). Badanie kału można powtarzać ponieważ
nie wychodzą baaardzo, baardzo często. Jednak powtórki robimy co ok. 3-5 dni.
Niektóre z nich np. owsiki skąłdają jaja pozaustrojowo i nawet sanepid poleca
badać je tzw. badaniem plastrowym, bo wbrew powszechnej opinii ich nie widać w
kale (tylko w stanach robaczyc totalnych).
Robaki są ich dwa rodzaje:
a) obłe - w tej grupie są owsiki, tęgoryjce, włosogłówka, glista ludzka itd.
Często leczy się je w ciemno po objawach. Stosuje się leki:
- Pyrantelum u małych dzieci
- Zentel u starszych dzieci i dorosłych
- Vermox u starszych dzieci i dorosłych
Kuracja powinna byc powtarzana 3-krotnie, ponieważ wszystkie te leki działają
głównie na osobniki dorosłe. A problem w usunięciu robaków polega na wybiciu
wszystkich lęgów z jaj.
b) płaskie - tu są tasiemce. Leczy się je jeszcze innymi lekami w zależności od
kalibru tasiemca. Najlepiej udać sie wtedy do parazytologa (w wielu miastach
nie ma)lub lekarza chorób zakaźnych.


Są też pasożyty zwierzęce. Ich zarażenie u ludzi jest bardzo niebezpieczne.
Nazywa się toksokarozą. Jest wykrywane z badań krwi lub badań okulistycznych
(toksokaroza oczna). Wykrywa się i bada toksokaroze w przychodniach
parazytologicznych lub zakaźnych.



Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,578,54508980,54508980,Czy_jest_jakas_strona_.html


Temat: odczulanie!!!
Glistnica (Ascaridosis) – co to za choroba?
Jest to jedna z najczęstszych chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego.
Wywołana jest przez zakażenie jelita ludzkiego glistą ludzką (Ascaris
lumbricoides). Glista ludzka to robak o długości 25-40 cm. Najczęściej chorują
dzieci.
Jak się zarażamy glistnicą?
Człowiek zakaża się przez spożycie pokarmów zanieczyszczonych jajeczkami z
larwami. Jaja pasożyta znajdują się zwykle w kale innego żywiciela. Do zakażenia
dochodzi drogą pokarmową przez połknięcie jaj,
przenoszonych przez brudne ręce, zanieczyszczony kałem pokarm lub wodę.
Cykl rozwojowy glisty ludzkiej
Jaja glisty wydalane z kałem zawierają taką formę zarodka, która nie jest zdolna
do zarażenia. Dopiero po 6-tygodniowym rozwoju poza ustrojem, w wodzie lub
wilgotnej glebie powstaje zakaźna larwa. Po zakażeniu człowieka larwa dostaje
się do jelita cienkiego. Tutaj wydostaje się z otoczki jaja, przebija się przez
ścianę jelita do naczyń krwionośnych, a następnie z krwią wędrują do oskrzeli i
pęcherzyków płucnych. Larwy odkrztuszane do jamy ustnej są połykane z plwociną i
w ten sposób ponownie dostają się do jelit, gdzie dojrzewają w ciągu 2-3
miesięcy od zakażenia. Glista bytuje w jelicie 13-15 miesięcy. Po tym czasie
dochodzi do samowyleczenia, o ile nie nastąpi ponowne zakażenie lub powikłania,
np. niedrożność jelita czy zapalenie wyrostka robaczkowego. W jelicie może
przebywać nawet kilkaset glist jednocześnie. Samica produkuje ogromne ilości
jaj, które są wydalane z kałem.
Objawy glistnicy
1. Wędrówka larw w ustroju wywołuje objawy skórne i płucne spowodowane reakcją
alergiczną. U części osób zarażonych glistą ludzką występują objawy alergiczne,
napady duszności
2. W czasie wędrówki larw przez płuca pojawia się ponadto zapalenie oskrzeli,
odoskrzelowe zapalenie płuc lub naciek płuca.
3. Obecność glist w jelitach powoduje: nudności, wymioty, biegunki, bóle w jamie
brzusznej oraz osłabienie, brak apetytu, bóle głowy, rozdrażnienie, bezsenność.
Możliwe powikłania
Niedrożność przewodu pokarmowego spowodowana nagromadzeniem się glist w jelicie
cienkim
Zapalenie płuc
Charakterystyczne objawy u dzieci
- wzmożona pobudliwość nerwowa
- bóle brzucha i wymioty
- zmiany skórne - świąd skóry, pokrzywki, wypryski
- zapalenie spojówek
- napady astmy oskrzelowej.
- z czasem może dojść do zahamowania wzrostu i niedoboru masy ciała.
Rozpoznanie glistnicy
Jest często przypadkowe – poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub
zwymiotowanej treści pokarmowej. W przypadku podejrzenia choroby podstawowe
znaczenie ma badanie kału na obecność jaj pasożytów. Przy dolegliwościach
płucnych wykonuje się zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej.
Niezbędny szybki kontaktu z lekarzem!
Gdy pojawiają się silne bóle brzucha, napady duszności i wymioty.
Leczenie glistnicy
Leczenie prowadzi się w domu. Jego celem jest eliminacja pasożytów z organizmu.
Zasadą jest farmakoterapia z zastosowaniem preparatów typu albendazol,
mebendazol, pyrantel. Dieta nie ma znaczenia dla skuteczności terapii. Po 2
tygodniach sprawdza się skuteczność leczenia, badając kał. W razie
niepowodzenia, kurację się powtarza. Prawidłowe leczenie prowadzi zwykle do
eliminacji pasożytów i ustąpienia dolegliwości. Należy w czasie leczenia i po
nim rygorystycznie przestrzegać higieny osobistej – aby nie doszło do nawrotu
choroby. W tym celu należy codziennie zmieniać bieliznę pościelową i osobistą,
dezynfekować urządzenia sanitarne, dokładnie czyścić podłogę i dywan
odkurzaczem, śĹ˝odkami dezynfekującymi, itp.
Profilaktyka
Zapobieganie glistnicy polega na piciu przegotowanej wody i przestrzeganiu
ogólnych zasad higieny osobistej i żywienia. Należy staranne myć warzywa i
owoce, zwrócić uwagę, żeby dzieci myły ręce przed jedzeniem, zwłaszcza po każdej
zabawie z rówieśnikami oraz po skorzystaniu z toalety


Istnieją również nieinwazyjne metody niekonwencjonalne które pozwalają na
wykrycie tego pasożyta. Jednak biorąc po uwagę iż ponad 90 procent populacji
jest zarażone jakimiś pasożytami warto odrobaczyć całą rodzinę i to najlepiej
metodami naturalnymi.
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,578,30624995,30624995,odczulanie_.html


Temat: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i grzyby
Glista ludzka jest największym nicieniem pasożytującym w jelicie cienkim
człowieka. Samica ma 20- 40 cm długości, a samiec 15- 25 cm. Glista jest obła, o
średnicy ciała wynoszącej 3- 6 mm. Pokryta jest grubym, delikatnie prążkowanym,
napiętym oskórkiem, barwy różowej lub kremowej.
Samica glisty produkuje około 200 000 jaj na dobę, tj. około 72 milionów w ciągu
życia; postać dojrzała glisty ludzkiej żyje 6- 12 miesięcy.
Gdy wydalone z kałem jaja dostana się do gleby w warunkach odpowiedniej
wilgotności, temperatury i dostępności tlenu odbywa się dalsze dojrzewanie larw
do postaci inwazyjnej.
Po połknięciu jaja inwazyjnego larwa glisty uwalnia się z otoczki jajowej i
czynnie przedostaje się do naczyń krwionośnych i chłonnych, następnie wraz z
prądem krwi, wędruje do wątroby do serca i droga małego krążenia do płuc. Z
płuca larwa wedruje przez oskrzela i tchawicę do jamy ustnej, po czym przez
przełyk i żołądek przechodzi ponownie do jelita cienkiego. Cały okres wędrówki
trwa około 10 dni.
W jelicie cienkim w ciągu 2- 3 miesięcy larwa glisty ludzkiej dorasta do postaci
dojrzałej.

JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA?
Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową przez połknięcie jaj, przenoszonych przez
brudne ręce, zanieczyszczony kałem pokarm lub wodę.
Człowiek zakaża się jajami glisty:
* za pośrednictwem środowiska zewnętrznego (gleba, woda)
* spożywając surowe warzywa i owoce z ogrodów nawożonych odchodami ludzkimi
* dzieci w czasie zabawy
* dorośli przy pracach w polu i ogrodzie

Człowiek nie może się zarazić bezpośrednio od drugiego człowieka.

Zapadalność na glistnicę jest najwyższa w grupie wieku 3- 10 lat i wiąże się ze
zwiększoną ekspozycją dzieci przedszkolnych i młodszych klas szkolnych na zarażenie.

OBJAWY
Wędrówka larw w ustroju wywołuje objawy skórne i płucne spowodowane reakcją
alergiczną.
U części osób zarażonych glistą ludzką występują:
* objawy alergiczne
* napady duszności
* bóle brzucha, kolki
* omdlenia
* drgawki
* wzdęcia, zaparcia lub luźne stolce
* obniżenie zdolności do pracy i nauki

W czasie wędrówki larw przez płuca pojawia się ponadto zapalenie oskrzeli,
odoskrzelowe zapalenie płuc lub naciek płuca.

Obecność glist w jelitach powoduje: nudności, wymioty, biegunki, bóle w jamie
brzusznej oraz osłabienie, brak apetytu, bóle głowy, rozdrażnienie, bezsenność.

Możliwe powikłania
* Niedrożność przewodu pokarmowego spowodowana nagromadzeniem się glist w
jelicie cienkim
* Zapalenie płuc

Charakterystyczne objawy u dzieci:
* wzmożona pobudliwość nerwowa
* bóle brzucha i wymioty
* zmiany skórne - świąd skóry, pokrzywki, wypryski
* zapalenie spojówek
* napady astmy oskrzelowej.
* z czasem może dojść do zahamowania wzrostu i niedoboru masy ciała.

ROZPOZNANIE GLISTNICY
Jest często przypadkowe – poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub
zwymiotowanej treści pokarmowej. W przypadku podejrzenia choroby podstawowe
znaczenie ma badanie kału na obecność jaj pasożytów. Przy dolegliwościach
płucnych wykonuje się zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej.

W glistnicy wyróżnia się trzy odrębne zespoły patogenetyczne, związane z:
1. wędrówką postaci larwalnych,
2. pobytem postaci dojrzałych w jelicie cienkim i
3. powikłaniami wywołanymi przez postacie dojrzałe glisty

Glisty wywierają wyraźne działanie toksyczne, zwłaszcza u dzieci. Wyraża się ono
m.in.:
* zahamowaniem rozwoju fizycznego i umysłowego dzieci intensywnie zarażonych
* wzmożoną pobudliwością nerwową

Tkanki i produkty przemiany materii glist posiadają silne właściwości
antygenowe. Stąd glistnicy towarzyszą często zmiany skórne, zapalenie spojówek,
napady dychawicy oskrzelowej. Mogą one wystąpić również u osób z otoczenia
chorego lub mających kontakt z wydalonym pasożytem. Objawy ze strony jamy
brzusznej (bóle brzucha, nudności, sporadyczne wymioty) są niecharakterystyczne;
u niektórych osób są one dokuczliwe i nękające.

Glisty ludzkie stają się szczególnie niebezpieczne z chwilą podrażnienia, np.
dietą bogatą w przyprawy lub pokarmy kwaśne, podwyższoną temperaturą ciała,
niektórymi lekami, narkozą wziewną, zabiegiem chirurgicznym w jamie brzusznej.
Podrażnione glisty skupiają się w kłąb, doprowadzając do niedrożności jelita,
lub wędrują do dróg żółciowych, wyrostka robaczkowego, trzustki, a nierzadko
również do przełyku, gardzieli i tchawicy. Zdarza się, że glisty przedostają się
do jamy otrzewnej pomiędzy szwami rany pooperacyjnej jelita. Śmiertelność przy
niektórych powikłaniach glistnicy (zapalenie otrzewnej, ropień wątroby) jest
znaczna.

PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
Glistnicy zapobiega się:
* przestrzegając podstawowych zasad higieny osobistej i żywienia
* myjąc jarzyny i owoce przeznaczone do spożycia
* unikając używania niekompostowego kału ludzkiego do nawożenia ogródków,
zwłaszcza tych, w których uprawia się truskawki i sałatę. Ogródki już
zanieczyszczone inwazyjnymi jajami glisty należy przeznaczyć na kilka lat pod
uprawę roślin okopowych.
* poprzez picie przegotowanej wody
* uczulając dzieci aby myły ręce przed jedzeniem, zwłaszcza po każdej zabawie z
rówieśnikami oraz po skorzystaniu z toalety


Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,86962,89631743,89631743,Pasozyty_robaki_pierwotniaki_bakterie_i_grzyby.html